En çoğul kalabalıklarda, en yalnızları oynayan ben......
“Kendime verdiğim yeminlerin bir yenisini daha bozmuştum dün gece...- Her şey güzel olacak dimi?Sorularına verdiğim sözler heba olmuştu yalancı gülüşlerimde…Hiçbir şey güzel olmayacaktı adım gibi emindim. Birileri birilerinin her şeyi olurken payıma düşen yine yalnızlığım olmuştu.”
Sıradan bir insanın bile hayatının en güzel gecesi, hayatının en güzel günü olacakken benim hiç böyle güzel bir günüm olmayacaktı. Ne güzel bir doğum günü, ne sol yanımı eksik hissetmediğim özel bir gün/gece… Adam gibi eğlenceler olmayacak mesela, kahkaha denizlerinde boğulmayacak yüreğim. Sahte gülüşlerimi saymazsak. En mutlu anlarımda bile gözlerim hep uzaklara dalacak biliyorum. Arkadaş ortamlarında delicesine eğlenirken, başkalarının yüzünde en tatlı gülümseme olacakken, hep ağır kanamalı bir hasta olacak yüreğim. Gözlerim sebepsizce dalıp gidecek hiç olmayanıma… En sevdiğimi sandığım şarkı çalarken bile işitmez olacak kulaklarım, duymayacak en coşkulu mısraları… Ve çalan parçaları elimde telefonla dinleteceğim kimselerim olmayacak… Ilık bir yaz gecesi kimsenin üşüyen omzunda olmayacak sıcak kollarım. Koyu karanlık gecelerde bakmak nasip olmayacak kimsenin parıltılı gözlerine… Ölüm döşeğindeki bir hastanın sabaha çıkma umudu tadındaki beklentilerim yine son bulacak. Bu sefer başka, bu sefer daha güçlü olmayalım, bu sefer yeneceğim söylemleri yine son bulacak. Yine yalnızlığım kalacak gecelerime dost.
Artık adım gibi eminim…
“Kimse kimsenin her bir şeyi olamazmış…”
Ve yine adım gibi eminim ki,
“ En çoğul kalabalıklarda, en yalnızlığı oynayan hep ben olacağım”
Siz hiç iyi olduğunuz için terk edildiniz mi?Daha iyilerine layık olduğunuz için?Gösterdiğiniz ilgi ve sorumluluk karşı tarafı korkuttuğu için yüz üstü kaldınız mı hiç?Siz hiç dışarıdan bakıldığında mutlu göründüğünüz halde acayip mutsuz oldunuz mu ?
“ Tamda birilerinin hayatında önemli bir rol kaptığımı sandığım anda…”
Vizyonda bilmem kaçıncı kez bu sefer başka diyerek çıkmıştım yola. Nede olsa kaybedecek bir şeyim yok/tu. Bu seferki kendimi kandırma provalarım bu şekilde çıkmıştı gün yüzüne.. Bu sefer kaybedecek bir şeyim yoktu…Gerçekten öyleydi aslında ne kaybedebilirim ki ?- Hiç ! …
Evet koca bir hiç …
Bana ait olan bir şey yoktu ki zaten, duygularım çoktan almış başını gitmiş. İyilik adına yapılan hiçbir şeyin karşılığını alamamıştım nede olsa. Üstelik bu iyiliğim karşılığında defalarca gidenler olmuştu…
Sen çok iyisin…Senin gibi insanlar kaldı mı bu dünyada…Beni gerçekten çok şaşırtıyorsun…İnan ne diyeceğimi bilmiyorum…
Tarzında replikler.
Bazen;
Hissedilerek yürekten gelen birkaç güzel sözü paylaştıktan sonra ;
- Hımm.. güzelmiş nerden buldun bu sözleri ? adresi söyle bende bakayim.- Hangi şarkının sözleriydi ya bu ?- Nerden alıntı yaptın ?- Vayy çok güzelmiş…
Hak etmeyen birine bir şeyler yazarsan böyle aptal cevaplarda alabilirsin… Ve çoğu zamanda aldım.
Şimdi yine uzun zaman sonra kendime verdiğim en büyük sözü yıktım ve yine lanet olası iyiliğim yüzünden çoğul yalnızlığa itildim…
Birini arayıp sormak, ilgi göstermek, ona gerçekten o olduğunu hissettirmek, bugüne kadar görmediği sevgiyi tattırmak kötümü ?
Vefalı olmak suç mu ?
Ama bizim suçumuz yokki..Toplumda düzgün insan kalmadığı için bu korkular.. Şimdi her şey böylesine iyi giderken hiçbir kötü yanı yokken karşı taraf tabiki korkuya kapılıyor. Alışık olmadığı bu durum karşısında korkup kaçmayi tercih ediyor.
Ve sonrada ekliyor..
İnan senin gibi bir insanı tanımadım ve bundan sonrada olacağına inanmıyorum bilki senin yaşattıklarını bana kimse yaşatmadı. İçimdeki gerçek beni buldun sen.. Sadece ben olduğum için değer verdin. Ama inan ben seni hak etmiyorum sevgini varlığını yanımda oluşunu hak etmiyorum. Sen daha iyilerine layıksın..
Oysa daha iyilerine layık olmak istemiyordum ben. Kaybedecek bir şeyim yok diyerek yola çıkmadım mı en başında ? Avuç içi kadar mutluluklar yetecekti bana ,verdiklerimin yarısını alsam yetecekti bana. Aslında kötü olan hiçbirşey üzmeyecekti beni. Sadece gelen güzellikleri görecekti yüreğim. Nede olsa kaybedecek bir şeyim yoktu…
Ve şimdi bakıyorum…Yine kalmışım bir başıma…Hemde böylesine kalabalıkken..Hemde dışarıdan bakıldığında mutlu görünürken…
Çoğul yalnızlıklarımı yanıma aldım ve bir yemin daha ekledim benliğime…
Ve şimdi soruyorum yine kendime;
Geçicek dimi ?
- Söz mü ?
//ALINTI//
“Kendime verdiğim yeminlerin bir yenisini daha bozmuştum dün gece...- Her şey güzel olacak dimi?Sorularına verdiğim sözler heba olmuştu yalancı gülüşlerimde…Hiçbir şey güzel olmayacaktı adım gibi emindim. Birileri birilerinin her şeyi olurken payıma düşen yine yalnızlığım olmuştu.”
Sıradan bir insanın bile hayatının en güzel gecesi, hayatının en güzel günü olacakken benim hiç böyle güzel bir günüm olmayacaktı. Ne güzel bir doğum günü, ne sol yanımı eksik hissetmediğim özel bir gün/gece… Adam gibi eğlenceler olmayacak mesela, kahkaha denizlerinde boğulmayacak yüreğim. Sahte gülüşlerimi saymazsak. En mutlu anlarımda bile gözlerim hep uzaklara dalacak biliyorum. Arkadaş ortamlarında delicesine eğlenirken, başkalarının yüzünde en tatlı gülümseme olacakken, hep ağır kanamalı bir hasta olacak yüreğim. Gözlerim sebepsizce dalıp gidecek hiç olmayanıma… En sevdiğimi sandığım şarkı çalarken bile işitmez olacak kulaklarım, duymayacak en coşkulu mısraları… Ve çalan parçaları elimde telefonla dinleteceğim kimselerim olmayacak… Ilık bir yaz gecesi kimsenin üşüyen omzunda olmayacak sıcak kollarım. Koyu karanlık gecelerde bakmak nasip olmayacak kimsenin parıltılı gözlerine… Ölüm döşeğindeki bir hastanın sabaha çıkma umudu tadındaki beklentilerim yine son bulacak. Bu sefer başka, bu sefer daha güçlü olmayalım, bu sefer yeneceğim söylemleri yine son bulacak. Yine yalnızlığım kalacak gecelerime dost.
Artık adım gibi eminim…
“Kimse kimsenin her bir şeyi olamazmış…”
Ve yine adım gibi eminim ki,
“ En çoğul kalabalıklarda, en yalnızlığı oynayan hep ben olacağım”
Siz hiç iyi olduğunuz için terk edildiniz mi?Daha iyilerine layık olduğunuz için?Gösterdiğiniz ilgi ve sorumluluk karşı tarafı korkuttuğu için yüz üstü kaldınız mı hiç?Siz hiç dışarıdan bakıldığında mutlu göründüğünüz halde acayip mutsuz oldunuz mu ?
“ Tamda birilerinin hayatında önemli bir rol kaptığımı sandığım anda…”
Vizyonda bilmem kaçıncı kez bu sefer başka diyerek çıkmıştım yola. Nede olsa kaybedecek bir şeyim yok/tu. Bu seferki kendimi kandırma provalarım bu şekilde çıkmıştı gün yüzüne.. Bu sefer kaybedecek bir şeyim yoktu…Gerçekten öyleydi aslında ne kaybedebilirim ki ?- Hiç ! …
Evet koca bir hiç …
Bana ait olan bir şey yoktu ki zaten, duygularım çoktan almış başını gitmiş. İyilik adına yapılan hiçbir şeyin karşılığını alamamıştım nede olsa. Üstelik bu iyiliğim karşılığında defalarca gidenler olmuştu…
Sen çok iyisin…Senin gibi insanlar kaldı mı bu dünyada…Beni gerçekten çok şaşırtıyorsun…İnan ne diyeceğimi bilmiyorum…
Tarzında replikler.
Bazen;
Hissedilerek yürekten gelen birkaç güzel sözü paylaştıktan sonra ;
- Hımm.. güzelmiş nerden buldun bu sözleri ? adresi söyle bende bakayim.- Hangi şarkının sözleriydi ya bu ?- Nerden alıntı yaptın ?- Vayy çok güzelmiş…
Hak etmeyen birine bir şeyler yazarsan böyle aptal cevaplarda alabilirsin… Ve çoğu zamanda aldım.
Şimdi yine uzun zaman sonra kendime verdiğim en büyük sözü yıktım ve yine lanet olası iyiliğim yüzünden çoğul yalnızlığa itildim…
Birini arayıp sormak, ilgi göstermek, ona gerçekten o olduğunu hissettirmek, bugüne kadar görmediği sevgiyi tattırmak kötümü ?
Vefalı olmak suç mu ?
Ama bizim suçumuz yokki..Toplumda düzgün insan kalmadığı için bu korkular.. Şimdi her şey böylesine iyi giderken hiçbir kötü yanı yokken karşı taraf tabiki korkuya kapılıyor. Alışık olmadığı bu durum karşısında korkup kaçmayi tercih ediyor.
Ve sonrada ekliyor..
İnan senin gibi bir insanı tanımadım ve bundan sonrada olacağına inanmıyorum bilki senin yaşattıklarını bana kimse yaşatmadı. İçimdeki gerçek beni buldun sen.. Sadece ben olduğum için değer verdin. Ama inan ben seni hak etmiyorum sevgini varlığını yanımda oluşunu hak etmiyorum. Sen daha iyilerine layıksın..
Oysa daha iyilerine layık olmak istemiyordum ben. Kaybedecek bir şeyim yok diyerek yola çıkmadım mı en başında ? Avuç içi kadar mutluluklar yetecekti bana ,verdiklerimin yarısını alsam yetecekti bana. Aslında kötü olan hiçbirşey üzmeyecekti beni. Sadece gelen güzellikleri görecekti yüreğim. Nede olsa kaybedecek bir şeyim yoktu…
Ve şimdi bakıyorum…Yine kalmışım bir başıma…Hemde böylesine kalabalıkken..Hemde dışarıdan bakıldığında mutlu görünürken…
Çoğul yalnızlıklarımı yanıma aldım ve bir yemin daha ekledim benliğime…
Ve şimdi soruyorum yine kendime;
Geçicek dimi ?
- Söz mü ?
//ALINTI//
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder